35 پرسشی که بیشتر در درمانگاه پرسیده میشود، با پاسخهای کوتاه، در یک صفحه. میتوانید با نوشتن پرسش خود در کادر زیر جستوجو کنید. اطلاعات اینجا جایگزین معاینه نیست.
نوبتدهی و تماسپرسشی مطابق با این کلمه یافت نشد.
پس از آبلیشن بسته (غیرجراحی) و مینیفلبکتومی، بیشتر بیماران روز بعد راه میروند و ظرف چند روز به کار میزنشینی برمیگردند. اگر کار بدنی سنگین دارید، بهبودی ممکن است بیشتر طول بکشد. زمان دقیق به روش بهکاررفته و وسعت اقدام بستگی دارد.
وریدی که بسته شده باشد دوباره باز نمیشود. اما چون زمینه اصلی باقی میماند، ممکن است در طول سالها در وریدهای دیگر واریس جدید ایجاد شود. پوشیدن جوراب فشاری و پیگیری منظم این خطر را کاهش میدهد.
هنگام اقدام دردی احساس نمیشود چون بیحسی موضعی استفاده میشود. پس از آن، سفتی و کبودی ممکن است چند روز ادامه یابد و با مسکنهای ساده تسکین مییابد.
وریدهای عنکبوتی اغلب مشکل زیبایی هستند، اما اینکه در ورید بزرگتر زیر آن نشت وجود دارد یا نه باید با تصویربرداری بررسی شود. درمان وریدهای عنکبوتی بدون اصلاح نشت زمینهای در مدت کوتاهی به عود میانجامد.
تورم پا که به سمت عصر بیشتر و پس از بیدار شدن کمتر میشود شایعترین نشانه اولیه نارسایی وریدی است. با این حال، تورم ناشی از قلب، کلیه یا تیروئید میتواند مشابه به نظر برسد. معاینه و تصویربرداری این تفکیک را انجام میدهند.
وریدهایی که زیر پوست دیده میشوند معمولاً گشادشدگی وریدهای سطحی هستند. اگر با کبودی، درد و سنگینی در پایان روز همراه باشند، باید ارزیابی شوند. نخستین گام همیشه این است که با تصویربرداری بررسی شود آیا نشت وجود دارد.
صفحه کامل درباره واریس و نارسایی وریدی ←
وضعیتی که مردم آن را لختهای که «به پا آمده» توصیف میکنند معمولاً ترومبوز ورید عمقی است: لختهای که در یکی از وریدهای عمقی پا تشکیل میشود. کمتر، لختهای که از قلب جدا میشود و شریان پا را مسدود میکند هم اینگونه توصیف میشود؛ در این حالت پا ناگهان سرد، رنگپریده و بسیار دردناک میشود. هر دو وضعیت اورژانسی هستند و باید بدون تأخیر ارزیابی شوند.
آنچه این دو را متمایز میکند زمانبندی است. تورم واریسی طی سالها ایجاد میشود، عصرها بیشتر میشود، صبح از بین میرود و معمولاً دوطرفه است. تورم ناشی از لخته طی چند روز شروع میشود، یک پا را درگیر میکند و با استراحت از بین نمیرود. تفکیک قطعی با تصویربرداری انجام میشود.
مدت درمان به فرد بستگی دارد. برای نخستین لخته ناشی از یک علت موقت، معمولاً چند ماه درمان کافی است. مدت درمان در صورتی طولانیتر است که علتی پیدا نشود، لختهها عود کنند یا یک عامل خطر پایدار مانند سرطان وجود داشته باشد. این تصمیم را پزشکی میگیرد که شما را پیگیری میکند.
در گذشته استراحت مطلق در بستر توصیه میشد؛ امروز این رویکرد کنار گذاشته شده است. پس از شروع درمان، راه رفتن همراه با جوراب فشاری تورم و درد را کاهش میدهد. در ابتدا از ورزشهای بسیار سنگین پرهیز میشود.
خطر عود وجود دارد و به علت بستگی دارد. خطر برای لختههای ناشی از یک علت موقت (جراحی، گچ، سفر طولانی) کمتر است. برای لختههایی که بدون علت آشکار تشکیل میشوند خطر بالاست؛ در این بیماران مدت درمان و پیگیری بهگونهای دیگر برنامهریزی میشود.
نشستن بیحرکت برای مدت طولانی خطر لخته را افزایش میدهد. تورم، سفتی و درد در یک پا پس از سفر باید جدی گرفته شود و با تصویربرداری ارزیابی شود.
صفحه کامل درباره ترومبوز ورید عمقی (لخته در پا) ←
این دو ممکن است با هم اشتباه شوند. درد ناشی از عروق همیشه از یک مسافت مشخص شروع میشود و وقتی میایستیداز بین میرود. درد ناشی از کمر به وضعیت بدن مربوط است؛ با خم شدن به جلو یا نشستن کم میشود و مسافت متغیر است. تفکیک با معاینه و تصویربرداری روشن میشود.
رگ بازشده اگر عوامل خطر کنترل نشوند میتواند دوباره تنگ شود. ترک سیگار و مصرف منظم دارو مهمترین عواملی هستند که تعیین میکنند باز ماندن رگ ادامه یابد یا نه. پیگیری منظم با تصویربرداری توصیه میشود.
برای بهبود زخم، باید خون کافی به آن ناحیه برسد. وقتی گردش خون ناکافی است، پانسمان و آنتیبیوتیک بهتنهایی اثر ندارند. به همین دلیل، زخمهای پایی که بهبود نمییابند ابتدا باید از نظر عروق ارزیابی شوند.
در این بیماری، سیگار بهتنهایی تعیینکنندهترین عامل است. ترک آن مسافت راه رفتن را افزایش میدهد، مدت باز ماندن مداخله را طولانیتر میکند و خطر از دست دادن اندام را کاهش میدهد. تا زمانی که سیگار ادامه دارد، همه درمانهای دیگر کمتر اثر میکنند.
در افراد مبتلا به دیابت، زخمی که روی پا باز میشود زخم پای دیابتی نامیده میشود. برای بهبود این زخمها باید خون کافی به آن ناحیه برسد. به همین دلیل، هنگام درمان زخم باید ابتدا گردش خون در عروق ارزیابی شود.
سردی و بیحسی دائمی پاها میتواند نشانه کاهش جریان خون از طریق شریانها باشد. درگیری اعصاب ناشی از دیابت میتواند شکایات مشابهی ایجاد کند. برای تفکیک این دو، معاینه نبض و تصویربرداری لازم است.
صفحه کامل درباره بیماری شریانهای پا ←
تنه و صورت شما لاغرتر میشود، اما بافت لیپدم در پاها تا حد زیادی تغییر نمیکند. این یکی از ویژگیهای تعیینکننده بیماری است. با این حال کاهش وزن همچنان مفید است، زیرا اضافه وزن بر شکایات میافزاید.
اگر درمان نشود، میتواند طی سالها پیشرفت کند: درد افزایش مییابد، حرکت محدود میشود و دستگاه لنفاوی ممکن است درگیر شود و به لیپولنفادم بینجامد. فشار درمانی و ورزشی که زود شروع شوند این روند را کند میکنند.
بله، زیرا وریدها در گرما گشاد میشوند و شکایات افزایش مییابد. در تابستان میتوان مدلهای نازکتر و تنفسپذیر را ترجیح داد. نکته مهم حفظ کلاس فشار است.
این دو معمولاً با هم دیده میشوند. اگر تصویربرداری نشت وریدی قابلتوجهی نشان دهد، معمولاً آن ابتدا درمان میشود، زیرا نارسایی وریدی تورم و درد را افزایش میدهد و شکایات لیپدم را بدتر میکند. ترتیب بر اساس یافتههای معاینه تعیین میشود.
کاربردیترین تفکیک، کف و پشت پاست. در لنفادم، تورم پشت پا را هم درگیر میکند و پوست پایه انگشتان ضخیم میشود. در لیپدم، پاها سالم میمانند و ضخیمشدگی با مرزی مشخص در مچ پا پایان مییابد. لیپدم دردناک است و بهآسانی کبود میشود؛ در لنفادم این موارد معمول نیست.
عدم تناسب آشکار میان تنه و پاها، بهویژه در زنان و اگر پس از بلوغ یا بارداری شروع شده باشد، لیپدم را مطرح میکند. نمونهترین یافته این است که با رژیم غذایی تنه لاغرتر میشود اما پاها همانطور میمانند. برای تفکیک قطعی معاینه لازم است.
لنفادم یک بیماری مزمن است و با روشهای امروزی نمیتوان آن را کاملاً از بین برد. با این حال، با درمان منظم میتوان تورم را بسیار کاهش داد، پیشرفت آن را متوقف کرد و از حملات عفونت جلوگیری کرد. درمانی که در مرحله اولیه آغاز شود نتیجه بهوضوح بهتری میدهد.
در دوره درمان فشرده از بانداژ استفاده میشود؛ پس از آن، پوشش فشاری سفارشی به کار میرود. وقتی فشار قطع شود، تورم بازمیگردد، بنابراین استفاده معمولاً مداوم است. پوششها کشسانی خود را از دست میدهند، بنابراین باید هر شش ماه تعویض شوند.
تورم دست پس از برداشتن غدد لنفاوی زیر بغل یا پرتودرمانی آن ناحیه شایعترین علت لنفادم ثانویه است. ممکن است ماهها یا حتی سالها پس از جراحی ظاهر شود. احساس سنگینی در دست و تنگ شدن انگشتر یا ساعت میتواند نخستین نشانههای هشدار باشد.
لیپدم در هر دو پا قرینه است، پاها سالم میمانند و درد هنگام لمس برجسته است. لنفادم معمولاً یکطرفه است، پشت پا را درگیر میکند و پوست روی انگشت پا را نمیتوان بالا کشید. این یافته نشانه استمر نامیده میشود و کاربردیترین نشانه معاینه در تفکیک است.
در ناحیه درگیر لنفادم، قرمزی ناگهانی، افزایش گرما، درد و تب نشانه سلولیت است، عفونتی در پوست و بافت زیر آن. این وضعیت بدون اتلاف وقت به درمان آنتیبیوتیکی نیاز دارد. نباید حملات را به تعویق انداخت، زیرا هر کدام به دستگاه لنفاوی آسیب تازهای میزند.
ماساژ کلاسیک برای لنفادم مناسب نیست و حتی ممکن است زیانبار باشد. روشی که باید به کار رود تخلیه دستی لنف است؛ این یک تکنیک ویژه است که با فشار بسیار سبک و در توالی مشخصی انجام میشود. باید توسط فیزیوتراپیستی که در این تکنیک آموزش دیده انجام شود.
بیشتر بیماران به بیش از یک جلسه نیاز دارند. معمولاً میان جلسات چند هفته فاصله گذاشته میشود. تعداد جلسات به وسعت وریدها و روش بهکاررفته بستگی دارد؛ در معاینه همراه با شما برنامهریزی میشود.
میتوانید در همان روز اقدام راه بروید. جوراب فشاری را در مدت توصیهشده بپوشید و تا چند روز از حمام داغ، سونا و آفتابگرفتگی پرهیز کنید. ممکن است در ناحیه درمانشده کبودی یا تغییر رنگ قهوهای موقت ظاهر شود؛ معمولاً با گذشت زمان محو میشود.
اسکلروتراپی مایع برای ظریفترین وریدهای عنکبوتی استفاده میشود. در اسکلروتراپی با فوم، دارو با هوا مخلوط میشود؛ چون مدت طولانیتری با دیواره ورید در تماس میماند، برای وریدهای رتیکولار ضخیمتر و واریس ترجیح داده میشود.
این یک روش حمایتی است. هنگامی که همراه با جوراب فشاری استفاده شود، بهبود در محیط پا و درد گزارش شده است. بهتنهایی درمان لیپدم نیست؛ همراه با تغذیه، ورزش و جوراب در نظر گرفته میشود.
خیر. مطالعات کاهش حجم اندام متورم را نشان دادهاند، اما درمان با موج شوک جایگزین فیزیوتراپی رفع احتقان و فشار درمانی نیست؛ علاوه بر آنها در نظر گرفته میشود.
پرسش شما اینجا نیست؟ میتوانید در درمانگاه جراحی قلب و عروق بیمارستان دولتی تاتوان معاینه شوید. نوبت از طریق MHRS (سامانه ملی نوبتدهی بیمارستانی ترکیه) گرفته میشود؛ جزئیات در صفحه نوبتدهی و تماس آمده است.