Als de benen onevenredig dik zijn, pijnlijk bij aanraking en snel blauwe plekken krijgen, is het probleem misschien niet het gewicht. Lipoedeem is een vaak over het hoofd geziene, afzonderlijke ziekte die jarenlang vaak als „obesitas“ of „oedeem“ wordt gezien. Een juiste diagnose maakt een einde aan onnodige dieet- en behandelpogingen.
Afspraak en contactLipoedeem is een chronische ziekte waarbij vetweefsel zich symmetrisch en onevenredig ophoopt in de benen (soms ook in de armen). Het komt vrijwel uitsluitend bij vrouwen voor en begint meestal tijdens hormonale overgangsperiodes, zoals de puberteit, zwangerschap of menopauze. Een soortgelijke lichaamsbouw komt vaak in de familie voor.
Lipoedeem is geen gewichtsprobleem.
Het kenmerkende is dat de vetophoping net boven de enkel met een scherpe grens eindigt; de voeten worden niet aangetast. Daardoor ontstaat rond de enkel een duidelijke rand, als een manchet. Bij gewichtsverlies worden romp en gezicht slanker, maar de benen blijven gelijk; dit is het punt waarover patiënten het meest klagen.
Lipoedeem wordt in vier stadia ingedeeld op basis van het uiterlijk van het huidoppervlak. Het stadium bepaalt zowel de ernst van de klachten als het behandelplan.



1Het huidoppervlak is glad; de toename zit alleen in het volume.
Het huidoppervlak wordt oneffen, met inkepingen en uitstulpingen.
Hangende vetlobben veroorzaken een duidelijke vervorming.
Er komt opstapeling van lymfevocht bij.
Los van het stadium worden vijf typen onderscheiden op basis van de plaats waar het vet zich ophoopt. Bij één patiënt kunnen meerdere typen tegelijk voorkomen.
Het belangrijkste bij de diagnose van lipoedeem is het onderscheiden van drie aandoeningen die er op het eerste gezicht op lijken. Dit onderscheid verandert de behandeling volledig.
Zwelling door aderproblemen is meestal eenzijdig of asymmetrisch, neemt in de loop van de dag toe en neemt 's nachts in rust af, en kan verkleuring rond de enkel geven. Bij lipoedeem is de dikte juist de hele dag gelijk en blijft de voet gespaard. Beide kunnen bij dezelfde patiënt samen voorkomen; daarom wordt het aderstelsel altijd onderzocht met beeldvorming (Doppler-echo, CT- of MR-venografie). Voor meer informatie kunt u kijken op de pagina over spataderbehandeling.
Bij lymfoedeem zwelt ook de voetrug en wordt de huid onder de tenen dikker. Bij lipoedeem blijft de voet gespaard. Lipoedeem dat lang onbehandeld blijft, kan op den duur een lymfatisch probleem krijgen; dit heet lipolymfoedeem.
Bij obesitas is de vetverdeling over het hele lichaam, inclusief de romp, en zijn pijn en blauwe plekken niet typisch. Bovendien worden de benen dunner bij gewichtsverlies. Bij lipoedeem komt geen van deze drie kenmerken voor.
De diagnose van lipoedeem wordt grotendeels gesteld door lichamelijk onderzoek: de vorm van de vetverdeling, de scherpe grens bij de enkel, en de voorgeschiedenis van pijn en blauwe plekken bij druk zijn doorslaggevend. Het is geen diagnose die met een bloedtest of CT-scan wordt gesteld.
Beeldvorming dient om andere ziekten uit te sluiten. Met beeldvorming worden veneuze insufficiëntie en diepe veneuze trombose onderzocht. Afhankelijk van het verloop van de zwelling worden ook oorzaken van oedeem door hart, nieren en schildklier beoordeeld.
Voor lipoedeem bestaat op dit moment geen geneesmiddel dat de ziekte geneest. De behandeling heeft twee doelen: de klachten verminderen en de voortgang van de ziekte vertragen.
Een compressiekous in de juiste drukklasse, op maat van de patiënt, is de basisbehandeling. Ze verminderen pijn en het gevoel van volheid aan het eind van de dag duidelijk. Een willekeurig gekochte kous helpt niet; de drukklasse moet door de arts worden bepaald.
Dit is een programma waarin manuele lymfedrainage, bandagering, huidverzorging en oefeningen gecombineerd worden toegepast. Het is vooral effectief bij patiënten bij wie ook een lymfatische component is toegevoegd.
Zwemmen, fietsen en oefeningen in water ondersteunen de lymfestroom zonder belasting van de gewrichten. Gewichtscontrole lost het lipoedeemweefsel in de benen niet op, maar verlicht de belasting door overtollig gewicht te verminderen en vertraagt de voortgang van de ziekte. Meer informatie vindt u op de pagina Voeding en metabole ontsteking.
Bij gevorderde gevallen waarin pijn en beperkte beweeglijkheid aanhouden ondanks conservatieve behandeling, komt het verwijderen van het lipoedeemweefsel met speciale liposuctietechnieken in aanmerking. Dit is geen klassieke esthetische liposuctie; het wordt zo gepland dat de lymfatische structuren worden gespaard. Na de operatie blijft compressiebehandeling levenslang nodig.
Uw romp en gezicht worden dunner, maar het lipoedeemweefsel in de benen blijft grotendeels gelijk. Dit is een van de kenmerkende eigenschappen van de ziekte. Afvallen is toch nuttig, omdat overtollig gewicht de klachten verergert.
Zonder behandeling kan het in de loop van de jaren verergeren; de pijn neemt toe, de beweeglijkheid wordt beperkt en het lymfevatenstelsel kan worden aangetast, waardoor lipolymfoedeem kan ontstaan. Compressie en beweging die vroeg worden gestart, vertragen dit verloop.
Ja, want in de warmte verwijden de aders zich en nemen de klachten toe. In de zomer kunnen dunnere, luchtige modellen worden gekozen. Belangrijk is dat de drukklasse behouden blijft.
Beide komen vaak samen voor. Als de echo een duidelijke veneuze lekkage laat zien, wordt die meestal eerst behandeld, omdat veneuze insufficiëntie de zwelling en pijn vergroot en de lipoedeemklachten verergert. De volgorde wordt bepaald op basis van de bevindingen bij het onderzoek.
Het meest praktische onderscheid zit in de voeten. Bij lymfoedeem zit de zwelling ook op de voetrug en wordt de huid onder de tenen dikker. Bij lipoedeem blijven de voeten gespaard en eindigt de verdikking met een scherpe grens net boven de enkel. Lipoedeem is pijnlijk en geeft gemakkelijk blauwe plekken, wat bij lymfoedeem niet typisch is.
Een duidelijke disproportie tussen romp en benen, vooral bij vrouwen en als het begon na de puberteit of zwangerschap, doet aan lipoedeem denken. Dat de romp slanker wordt door dieet terwijl de benen gelijk blijven, is het meest typische kenmerk. Voor een zekere diagnose is onderzoek nodig.
Onderzoek en afspraak. Patiënten uit Bitlis, Tatvan, Van, Muş en omgeving worden onderzocht op de polikliniek Hart- en vaatchirurgie van het Staatsziekenhuis Tatvan (Tatvan Devlet Hastanesi). Een afspraak wordt gemaakt via MHRS, het nationale afsprakensysteem van Turkije; details staan op de pagina Contact en afspraak.