ویتامین D بیشتر شبیه یک هورمون عمل میکند تا یک ویتامین. بیشتر آن با نور خورشید در پوست ساخته میشود؛ غذا فقط مقدار کمی تأمین میکند. کمبود معمولاً علامتی ندارد و فقط با آزمایش خون پیدا میشود.
نوبتدهی و تماس
شناختهشدهترین نقش ویتامین D کمک به جذب کلسیم و فسفات در روده است. بدون ویتامین D کافی، استخوانها بهدرستی معدنی نمیشوند. کمبود طولانیمدت در بزرگسالان به درد استخوان، ضعف ماهیچه و از دست رفتن استخوان (پوکی استخوان) میانجامد و در سالمندان با زمین خوردن و شکستگی مرتبط است.
گیرندههای ویتامین D در بافتهای زیادی از جمله ماهیچه، سیستم ایمنی و دیوارهٔ رگ وجود دارند. به همین دلیل اثرات آن فراتر از استخوان مدتهاست بررسی میشود.
کمبود اغلب بیصدا است.
منبع اصلی خورشید است: پرتوهای UVB تولید ویتامین D را در پوست آغاز میکنند. ماهیهای چرب مانند سالمون، ساردین و ماکرل و زردهٔ تخممرغ مقدار کمی اضافه میکنند. تولید در پوست در زمستان که خورشید کمارتفاع است، با پوشش پوشاننده، در کار عمدتاً در فضای بسته و با افزایش سن بهطور چشمگیری کم میشود.
در آفتاب نیمروز تابستان، روی دستها، بازوها و صورت،
0دقیقه
آفتاب یا کمتر برای ساخت ویتامین D کافی است.
قرار گرفتن کوتاه در معرض آفتاب بدون آفتابسوختگی توصیه میشود؛ در زمستان و در عرضهای جغرافیایی شمالی ممکن است کافی نباشد و تولید در افراد با پوست تیره و در سالمندان کمتر است.
ICNIRP, in collaboration with the World Health Organization and the International Labour Organization. Protecting Workers from Ultraviolet Radiation. ICNIRP 14/2007.
who.int
همهچیز با خورشید شروع میشود. بیشتر ویتامین D ما به کمک نور خورشید در بدن ساخته میشود.
پوست بدون پوشش با خورشید روبهرو میشود. وقتی بازوها، صورت و پاها آفتاب میبینند، تولید آغاز میشود.
پرتوهای UVB به پوست میرسند. مادهای شبیه کلسترول در پوست زیر نور به ویتامین D تبدیل میشود.
وارد خون میشود. ویتامین D ساختهشده در پوست با خون در بدن میگردد.
در کبد و کلیه فعال میشود. ابتدا در کبد و سپس در کلیه پردازش میشود، فعال میشود و به رساندن کلسیم به استخوانها کمک میکند.
مطالعات مشاهدهای در افرادی که سطح ویتامین D پایین دارند بیماری قلبیعروقی بیشتری گزارش کردهاند. این نشان نمیدهد که ویتامین D عامل بیماری است؛ ویتامین D پایین اغلب نشانهٔ تحرک کم، زندگی در فضای بسته و بیماریهای دیگر است.
در یک کارآزمایی تصادفیسازیشده با پیگیری حدود 5 سال، در میان
0
نفری که ویتامین D مصرف کردند، سکتهٔ قلبی، سکتهٔ مغزی و مرگ قلبیعروقی نسبت به دارونما کاهش نیافت.
تعداد کل شرکتکنندگان؛ روزانه 2000 IU ویتامین D3 در مقایسه با دارونما.
Manson JE et al. Vitamin D supplements and prevention of cancer and cardiovascular disease.
N Engl J Med 2019;380(1):33-44. doi:10.1056/NEJMoa1809944
پس اصلاح کمبود برای سلامت استخوان و ماهیچه اهمیت دارد، اما نشان داده نشده است که دادن ویتامین D به فردی با سطح طبیعی برای پیشگیری از بیماری قلبی مفید باشد.
سطح 25-هیدروکسیویتامین D در خون اندازهگیری میشود. شکایاتی مانند خستگی و درد گستردهٔ استخوان و ماهیچه ممکن است با کمبود همراه باشند اما اختصاصی نیستند؛ بسیاری از افراد اصلاً علامتی ندارند.
ویتامین D روزانهٔ توصیهشده توسط سازمان جهانی بهداشت و فائو برای افراد بالای 65 سال
0IU
یعنی 15 میکروگرم. 200 IU (5 µg) برای سنین 19 تا 50 و 400 IU (10 µg) برای سنین 51 تا 65.
200 IU (5 µg) در بارداری و شیردهی. اینها توصیههای عمومی برای افراد سالماند؛ در کمبود، دوز را پزشک تعیین میکند.
FAO/WHO. Vitamin and mineral requirements in human nutrition, 2nd edition, 2004, Table 21.
fao.org
راهنمای فعلی: طبق راهنمای 2024 انجمن غدد درونریز، بزرگسالان سالم زیر 75 سال از ویتامین D بیش از مقدار روزانهٔ توصیهشده (600 IU برای سنین 19 تا 70) سود اضافی نمیبرند و آزمایش روتین ویتامین D برای آنها توصیه نمیشود. افراد 75 ساله و بالاتر، زنان باردار، بزرگسالان مبتلا به پیشدیابت و کودکان و نوجوانان ممکن است از مقداری بیش از حد توصیهشده سود ببرند.
این صفحه فقط جنبهٔ اطلاعرسانی دارد؛ تشخیص و درمان نیازمند معاینه است.